خرید بک لینک
بههمّت فرهنگستان زبان و ادب فارسی:
«هگمتانه» ثبت جهانی شدقائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور گفت: محوطه باستانی هگمتانه به عنوان بیست و هشتمین میراث ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.به گزارش میراث آریا، علی دارابی که به منظور حضور در چهل و ششمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در دهلی نو ـ هندوستان در راس هیاتی عالی از وزرات میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حضور دارد، گفت: محوطه باستانی هگمتانه با شواهدی بی نظیر از دوره ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی با اجماع اعضای کمیته میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید.معاون میراث فرهنگی کشور ادامه داد: در بررسی اولیه نهاد ارزیابی کمیته میراث جهانی (ایکوموس) پرونده پیشنهادی ایران با عنوان «هگمتانه و مرکز تاریخی همدان» که شامل دو بخش محوطه باستانی و بخش مرکز تاریخی شهر همدان بود، اصطلاحا دیفر اعلام شده بود، از این رو با تدبیر معاونت میراث فرهنگی و اخذ مشورت های کارشناسی از متخصصان ذیربط اصلاح راهبرد روایت تدوین پرونده پیشنهادی در دستور کار قرار گرفت و پس از رایزنی های فراوان با ثبت جهانی محوطه باستانی هگمتانه موافقت شد و این اثر به عنوان بیست و هشتمین میراث جهانی ایران به ثبت یونسکو رسید.علی دارابی افزود: بر اساس مصوبه کمیته میراث جهانی هیچ محدودیتی برای ثبت بخش مرکز تاریخی شهر همدان در آینده وجود ندارد، با این توضیح که هم اکنون نیز این بخش در پهنه حریم محدوده ثبت جهانی قرار داشته و تحت حفاظت و حمایت یونسکو خواهد بود.معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تصریح کرد: هگمتانه نام کهن شهری باستانی از دوره ماد بوده و به عبارتی مادر شهرهای باستانی تمدن پارسی است.او ادامه داد: از این محوطه باستانی، آثار بسیار ارزشمندی از دوره هخامنشی، ساسان

برچسب: نویسنده: رادین طاهری تاريخ: يکشنبه 7 مرداد 1403 ساعت: 15:31

آیین گرهخورده با هویت و میراث فرهنگی یک روستا/ میراثی که از نسلی به نسل دیگر به ارث رسیدحاشیه نگاری از شبیه خوانی روستای «الهدامه» شوشوقتی صحبت از شبیه خوانی واقع عاشورا و شهادت امام حسین(ع) به میان آید، بیشک شبیهخوانی شهرستان شوش مثالی بارز از یک شبیهخوانی حرفهای و جذاب و در جایگاه خود ریشه تاریخی دارد. چند روز قبل از شروع مراسم شبیهخوانی مسئلهای ذهنم را درگیر کرده بود و آن هم اینکه آیا امام حسین تشنهی آب بود یا عدالت؟ کمی جستوجو و مطالعه چندتا مطالب، با سخنانی از دکتر علی شریعتی روبهرو شدم که ذهنم را تکان داد. دکتر شریعتی میگوید؛ حسین بیشتر از آب تشنهی لبیک بود. افسوس که به جای افکارش، زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بیآبی نامیدند. “… در عجبام از مردمی که، خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی میکنند و بر حسینی میگریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد…”ما داستان کربلا را از روز تاسوعا میدانیم و عصر عاشورا ختمش میکنیم؛ بعد دیگر نمیدانیم چه شد! داستان کربلا، نه از آغاز تاسوعا و یا محرم شروع میشود و نه به عصر عاشورا و اربعین تمام میشود. این است که از دو طرف قیچی اش کردیم و آن را از معنی انداختیم، مثل قلبی که از داخل بدن در بیاوریم، که دیگر قلب نیست. باید قلب را در این سینه و اندام بزرگ بشری و در تسلسل عظیم یک دست تاریخ انسان بگذاریم؛ و آن وقت تپش پیدا می کند و آن وقت خون “حسین” خون میشود. اما الان از آن ماده تخدیری درست کردهایم.شبیه خوانی بیت چریم و قدمت ۲۰۰ سال آنخلاصه که وقتی صحبت از شبیه خوانی وقایع عاشورا و شهادت امام حسین(ع) به میان آید، بیشک شبیه خوانی شهرستان شوش مثالی بارز از یک شبیه خوانی حرفهای و جذاب و در جایگاه خود ریشه تاریخی و پیشینه

برچسب: نویسنده: رادین طاهری تاريخ: يکشنبه 7 مرداد 1403 ساعت: 15:31

صفحه بندی